WALKA Z GOLIATEM
Jasna cholera.
„Wigilia” nie pasuje? Bez sensu.
Puk, puk.
Kto tam?
- Łezka. - Jaka łezka?
Ta tutaj. Nie płacz.
Coś podać?
Poproszę kawę.
- Jasne. - Dziękuję.
Świetnie wyglądasz.
Dalej robisz w branży?
Osunięcie ziemi nie było zaskoczeniem.
Cóż,
tutaj to ponoć norma.
No tak.
Nie przejmowałam się.
Okoliczne gospodarstwa nieźle prosperowały,
więc emerytura jak marzenie.
Zawsze chciałam zamieszkać w Kalifornii.
Założyć winiarnię, utrzeć nosa znajomym z Nowego Jorku.
Życie jak sen.
Jak na zajęciach z konstytucyjnego.
- Pamiętasz? - Jasne.
Marzyliśmy o wspólnej kancelarii.
Tak.
McBride & Turowski.
Pewnie pracowalibyśmy w jakimś motelu,
żeby było jak najtaniej.
Śledziłaś mnie.
Żyjesz jak król.
Czyżby?
Nie powiedziałam, że król z twojej bajki.
Nie zmieniłaś nazwiska?
Zmieniłam.
Teraz jestem Bobbi Bennett.
„Bobbi Bennett”? Brzmi nieźle.
Fakt.
A co u ciebie?
McBride.
No tak.
Byłaś świetną prawniczką.
Pewnie.
Dobrze mi szło na studiach tylko dlatego,
że chciałem zaimponować pewnej koleżance.
Czyżby?
Nie pamiętam nazwiska.
Załapiemy się na lunch?
Jasne, siadajcie.
Chyba ktoś wygrał jakieś mistrzostwa.
Wyjdziemy?
Jasne, chodź.
Mogłaś zadzwonić do różnych dziwnych prawników.
Znam się na prawie na tyle, by wiedzieć, że wiele nie mamy,
ale coś tu nie gra.
Trwa susza,
a tylko my nie mamy wody.
Tylko ty możesz dojść do sedna.
No nie wiem.
Mam kłopoty.
Dlaczego?
Kończą nam się fundusze, włożyliśmy w to całą emeryturę.
Mój mąż nie wie, jak źle nam idzie.
Prowadzę księgowość, ale jego okłamuję.
Wierzy mi, za co jestem na siebie wściekła.
Nie wiem, co robić.
Gene'owi wystarczyłaby emerytura w Connecticut,
ale ja naciskałam na winiarnię.
Czuję, że mój czas się zbliża.
Nie jestem chora, ale...
wiem to.
Przeczucie?
Nie wiem.
Chryste.
Mówię jak wariatka.
Wcale nie.
Wierz mi, rozumiem.
Odczuwam...
niepokój.
Brnę przed siebie w mroku.
Pod stopami mam piach,
bo idę boso, choć nie wiem czemu.
Na horyzoncie widzę światło,
ostatnie, co zobaczę przed śmiercią.
Zostanę...
pochłonięta.
Przez co?
Nie wiem.
Nie wiem, co Gene zrobi beze mnie.
Wracajmy już.
Chodź.
Nie zajmiesz się tym?
Dlaczego?
Nie znam się na gospodarce wodnej.
Potrzebny ci ktoś z doświadczeniem.
Mogę ci kogoś polecić.
Gówno prawda.
Dopiero zakończyłem sprawę, której niemal nie przeżyłem.
Wiem. Oglądam wiadomości.
Czyli rozumiesz.
Nie.
Jesteś świetnym prawnikiem.
Ale nieodpowiednim.
Jesteś na mnie zły.
Skądże.
Jesteś.
- Nie. - Szlag.
Byłoby o wiele łatwiej,
gdybyś od razu kazał mi się odwalić.
Wiesz, co do ciebie czułem.
Przecież...
Dałeś mi klucz do mieszkania.
Prosiłeś, żebym przyszła, to razem uciekniemy.
To było dla mnie zbyt wiele.
Mogłaś się pożegnać.
Nie pożegnałam się?
Nie.
Nie pamiętam.
Wybacz.
Nadal masz ten klucz?
Dzięki, że mnie wysłuchałeś.
Do usług.
Ale mylisz się.
Nie wiedziałam, co do mnie czujesz.
Nigdy mi tego nie wyznałeś.
Pani promotor mi powiedział.
Ponoć chce pani iść na prawo
po obronie.
Pracuję dla pewnego prawnika,
pomagam mu.
Wydaje się pani miła.
Oceny też ma pani dobre.
Ale coś musi pani wiedzieć.
Egzamin to jedno,
ale członkostwo w palestrze ma pewne wymagania.
Przeszłość z narkotykami stanowi przeszkodę, ale do obejścia.
Rozumiem.
Mimo to
przyznanie się do szantażu
w zeznaniach w sprawie Borns Tech...
Borns Tech?
Wspaniale.
Nie moglibyśmy przyjąć studentki,
której nie dopuszczą do palestry.
Czyli w prawie nie ma dla mnie przyszłości.
Proszę posłuchać,
pracuje pani dla Billy'ego McBride'a.
Może i miewał zatargi z innymi prawnikami,
ale jego nazwisko nadal coś znaczy.
Gdyby panią poparł...
zyskałaby pani jedyną szansę.
Rozumiem.
Cholera!
No dalej!
Co pani robi?
A pani? Cześć.
Wczoraj też tu pani była.
- Patty, tak? - Nie.
Sprawdziłam blachy.
Sporo wykroczeń.
To...
Jeff wyjechał, więc proszę na niego nie czekać.
Nie czekam.
No dobrze,
nie wiem, co między wami zaszło i czemu od pani nie odbiera.
Nie moja sprawa.
Ale czas o tym zapomnieć.
Zgodzi się pani?
Chciałam tylko przeprosić.
- Przekażę mu. - W porządku.
Dziękuję.
Cześć, przystojniaku.
Cześć, co tam?
Jak leci?
W porządku.
Słuchaj...
mogłabym przejść na pół etatu?
Pewnie. Masz inną robotę?
Znudziła mi się praca.
Żartuję. Wracam do szkoły.
Bez jaj.
Świetnie.
Chcę iść na prawo.
Poważnie?
W twoje ślady.
Nie rób tego.
Potrzebne mi tylko twoje referencje.
Dlaczego?
Wątpią w moją moralność.
Zaskoczony?
Nie o to chodzi.
Nie chodzi o narkotyki.
Borns Tech?
Tak.
Moje zeznanie.
Pewnie nie chcesz się w to pakować.
Pomogę ci.
- Naprawdę? - Jasne. Kiedy?
Za parę tygodni.
Prześlę ci szczegóły.
No dobrze.
Z miłą chęcią.
Co w ogóle u ciebie?
Wszystko gra?
Jasne.
Spotkałem dawną znajomą.
Było miło?
W pewnym sensie.
Odezwały się wspomnienia. Rozumiesz.
Fajnie.
PRAWO KONSTYTUCYJNE
A ty co tu robisz?
Mówiłeś, że nazywasz się Billy McBride i mieszkasz w Santa Monica.
Tak, ale...
Znowu wydawałeś te dziwne dźwięki przez sen.
I na jakąś minutę przestałeś oddychać.
- Wiem. - I znowu zacząłeś.
Wiem.
Czasami mi się zdarza.
Jak tu weszłaś?
Art z dołu...
Super.
Widziałeś jego łapacze snów?
Są takie kolorowe. Ciekawe, skąd te pióra.
- Masz może... - Nie wiem.
Powiedziałam mu, że mnie ocaliłeś.
No i...
Wpuścił mnie tu.
Nie zamknąłeś drzwi,
więc niepotrzebnie z nim gadałam.
Chociaż nie wiedziałam, który to pokój.
- Rozumiem. - Więc...
- Wszystko gra. - Rozumiem.
Janet?
Tak, Boże!
Pamiętałeś.
Tak.
Mam świetną pamięć.
Meksyk!
Właśnie. Jak można zapomnieć?
Tak!
Właśnie.
My...
Co robisz w Santa Monica?
Potrzebuję podwózki.
Podwózki?
Lemmy to jedyny syn mojej ciotki.
Chyba.
Mama nie gada z ciotką.
Kiedy ostatnio go widziałaś?
Niech pomyślę.
Jak wyszedł z paki.
Za jakieś przejście na czerwonym czy włamanie, pierdoła.
Jasne.
Potrzebował silnika do motocykla.
Jakieś sześć lat temu.
Wisi ci forsę od sześciu lat?
Mąż dostał kasę z ugody, więc mieliśmy dodatkową gotówkę.
Spodziewa się ciebie?
Zostawiłam mu wiadomość. Zawsze jest w domu.
To dlaczego nie odbiera?
Widzi numer dzwoniącego. Nie ufa rządowi.
- Cześć. - Siema.
Co tu robisz w sobotę?
Sprzątam.
Mam trochę papierkowej roboty.
Wiesz, jaki jest Billy.
Tak.
- A ty co robisz? - Nic. Gdzie Billy?
Nie ma go na dole?
Nie.
Nie wiem, gdzie jest.
Przekazać mu, że go szukałaś?
Nie, to nic ważnego.
Miałam właśnie iść do kina.
Nigdzie nie idę.
Jasne.
No to...
- Do poniedziałku? - Do poniedziałku.
- Jasne. - Cześć.
Pa.
Kurwa mać.
Co za dziura. To na pewno tutaj?
Tak, byłam tu ze dwa lata temu.
A nie sześć?
Lemmy'ego nie było. Przyjechałyśmy z mamą po telewizor.
Wyremontował co nieco.
Tego tu nie było.
Może po prostu dam ci te dwa tysiące
i będziemy to mieli z głowy.
Nie chcę cię kłopotać.
Na to już za późno.
- A to Pan Magoo. - No pewnie.
Lemmy na pewno jest.
Lemmy!
Przestań!
Nie słyszy mnie.
Cześć.
Czołem.
Mogę w czymś pomóc?
To ja, twoja kuzynka. Córka Ginny.
Cześć.
A to Billy.
- Siema. - Cześć.
Co chcesz?
Wysłałam ci wiadomość.
Nie sprawdzałem.
Zapytałam, co u ciebie,
i wspomniałam, że masz mi oddać dwa tysie
i wkrótce po nie przyjadę.
Co?
Pożyczyłam ci forsę na silnik.
Szlag.
Fakt.
Potrzebuję tych pieniędzy.
Długa historia.
Właśnie.
Nie mam forsy.
Ale załatwię.
Ale najpierw...
Lubicie podkładki pod szklanki?
Te są niepowtarzalne,
powlekane i ręcznie wykonane.
Jak kupię jedną, to pójdziemy?
Zestaw zawiera cztery.
Dostaniesz stówę za cztery.
To miałem zaproponować.
Rany. No dobra.
Proszę.
Teraz oddasz jej jeszcze 1900.
Sprytnie.
No dobra.
Za mną.
Dokąd?
Do ziomka. Trzyma forsę.
Organizuje imprezę.
A koszula?
Została na imprezie.
- To bez cukru? - Tak.
Nie mogę jeść cukru. Cała szczęka mnie boli.
Wiesz, że Joseph i Karen oszczędzają,
zostawiając mi dzieci?
- Tak. - Tysiące dolarów.
Powinni ci płacić.
Jak im powiedziałam, to mnie wyśmiali.
Nie ciągnij jej za włosy.
Do mnie.
Nie.
Do mnie, ale już.
Dostanę z węża.
Nie.
- Dałem się nabrać. - Nie ciągnij.
Bzdura, spodziewałeś się.
Potrafią wejść na głowę.
Fakt.
Ładnie tu.
W święta jest jeszcze lepiej.
Tam jeszcze świętują.
Lubicie fajerwerki?
Ja uwielbiam.
No tak.
Macie?
Nie.
Ale by się przydały.
Ale świeci!
No.
To tutaj.
- Idziemy. - Jasne.
Trzymaj się blisko. Kto wie co to za ludzie.
Spoko, to rodzina.
Jasne.
Nie jesteś psem, nie?
Nie. Gorzej.
Wierzę.
Spoko.
Chodźcie.
To ja, Lemmy!
Lemmy!
Stary, bierz jakiś ciuch i krzesło.
Uważaj na dziurę.
Oni nie na imprezę.
Jest interes.
Tajemniczo.
Zaraz wracam.
Zajmijcie ich czymś, moje drogie.
Mamy wódę i gorzałę. Co podać?
Długo nie zabawimy...
Jesteś żoną Dana.
Jesteśmy po rozwodzie.
Super.
Bzykałam go w liceum. Dupek.
Nie zmienił się.
- Jebać facetów. - Jebać.
Jude.
To była Dana.
Jude!
Bez jaj!
Co ty tu robisz?
Dostanę tej gorzały?
Jasne.
Do dna.
Twoje zdrowie. Co to?
Pink Fuck.
- Pink Fuck? - Pink Fuck.
To impreza z różem, seksem i bronią. Nie mówił?
Nie wspominał.
Zdrowie.
- Co to, benzyna? - Nieźle!
Pij szybko, lepiej tego nie smakować.
- Kurwa. - No.
Jedna z lasek pójdzie do bunkra po kasę.
Jesteśmy na czysto.
Do bunkra?
Jak może być zamknięte?
Odzyskałaś pieniądze?
Tak, dlatego chciałam cię tu zabrać.
Nie pamiętam, jak wychodziliśmy. Co się dzieje?
Chyba tego nie piłeś?
Piłeś.
Nic ci nie będzie, ale nie będziesz nic pamiętać.
No i będzie piekło przy sikaniu.
TO TWÓJ SZCZĘŚLIWY DZIEŃ?
Przepraszam, to miejsce jest zajęte.
Co proszę?
Chryste. Zajęte.
Nie wiedziałem.
Na oparciu jest tabliczka.
Nie czytam tabliczek na krzesłach.
Właśnie.
A to jest wolne?
Tak, może pan usiąść.
Dzięki.
Następna kolejka na koszt firmy.
- Wszystko gra? - Tak.
Miło z pana strony.
No.
Miłej zabawy.
Niezła polityka.
Fakt.
Jestem gongiem, którego ci potrzeba
No dobra.
Dolina Kalifornijska!
Przed nami...
Na dziś wystarczy, krótki występ.
Jesteśmy Nöt Pöyzyn, ja nie jestem Pete, nie było nas tu.
Jakbyście chcieli kupić pamiątki, idźcie do Cheyanne.
Przegrywam.
- Możesz... - Nie wolno tu siadać.
- Co? - Zajęte.
Wybacz.
Lepiej?
Mam złą passę.
Pogódź się z przegraną
i chodźmy stąd.
Nie, muszę zjeść gofra.
Takiego na szczęście, z uśmieszkiem.
Fakt.
Czasami wystarczy zjeść gofra.
Właśnie.
- A czasami naleśnika. - Tak.
Ciasto jest takie samo.
Dobrze trafiłaś. Mają tu bufet.
- Chodźmy na gofra. - To wszystko zmieni.
Zostanę tu i dopiję.
Wy sobie opierdolcie po goferku.
To wszystko wyjaśnia.
- ...ale inaczej smakują. - To samo ciasto.
Dotarłeś.
Zajmij stolik. Zrobię na twoim uśmieszek.
Jasne.
Fajnie.
Proszę.
Może być? Nie marudź.
Patrz, jak go ozdobiła.
No co?
Zaraz wrócę.
Dokąd idziesz?
- Ja tylko... - Rany.
Jest uzależniona.
Ostatnio byłam na stacji.
Zauważyłeś, że mają telewizory przy dystrybutorach?
Zaraz zaczną je montować w łazienkach.
Telewizja toaletowa.
Siedzisz sobie na dwójeczce...
Wygrałam!
Applebee's!
Billy!
Rozbiłam bank!
Poważnie?
Naprawdę! Numer 18!
Wygrałam 50 tysięcy!
Proszę pogratulować żonie.
Chętnie dam państwu za darmo pokój.
Coś panu powiem.
To ważne. Mam nadzieję, że się pan nie przejmie.
Śmierć jest bliżej, niż ci się wydaje.
Ostatnią twarzą, jaką zobaczysz przed śmiercią, będzie twoja.
Nie odezwała się do ciebie dawna znajoma?
Przewidziałem śmierć własnej żony,
ale nigdy jej nie powiedziałem.
Moja pasierbica ma mi to za złe.
Cóż, c'est la vie.
Powinieneś wiedzieć.
Billy?
Wszystko gra?
OSTATNIĄ TWARZĄ, JAKĄ ZOBACZYSZ PRZED ŚMIERCIĄ, BĘDZIE TWOJA
Jest impreza.
Mówi burmistrz Marisol Silva.
Liczę, że pomożecie mi oszczędzać nasz najcenniejszy zasób: wodę.
BURMISTRZ MARISOL SILVA LOS ANGELES
Wystarczy zakręcać kran i krócej brać prysznic.
Wspólnie stawimy czoła suszy...
Nie trzeba zakręcać wody podczas mycia zębów.
Co?
To nic nie zmieni.
Siedzę w branży. W Sacramento.
Poważnie?
No.
Przedstawisz mnie?
Właśnie.
Cześć.
Spencer Jackson.
Trzeci. Drukarnia zjebała.
A ty?
Janet.
Wiem, nie wyglądam jak Janet.
Wyglądasz jak anioł.
Czym się zajmujesz?
Rozglądam się za pracą.
Serio?
Gdybyś trafiła do Sacramento, to znam tam każdego.
I każdy wisi mi przysługę. Wiesz dlaczego?
Bo jestem kurewsko bogaty.
Czym się zajmujesz?
Jestem bogiem.
Czego?
Bogiem deszczu.
Sprawiam, że deszcz może spaść wszędzie.
A co z Kalifornią? Trwa susza.
Trwa, bo ja tak chcę.
To czym się zajmujesz?
Moja praca jest...
ściśle tajna.
Zawieram wielkie umowy związane z wodą
i dostaję w chuj siana
za milczenie.
Też bym chciała taką pracę.
Co nie, Billy?
Fakt.
Co za gość.
No dobrze.
Proszę.
Nigdy nic nie wygrałam.
- O nie! - Czerwone 14.
To ustawiony stół.
- Jak w Casablance. - Cześć.
- Co się stało? - Witam szczęściarę.
Gratuluję wygranej.
Możemy się dosiąść?
Będzie weselej.
Osiemnaście.
Czarne 31.
Muszę zjeść gofra.
No dobrze.
Sandro, postaraj się.
Wstawaj.
Musimy iść.
- Wszystko dobrze. - Coś się pali?
Już nie.
Co się stało?
Co się stało z pieniędzmi?
Przypaliły się. Wszystko dobrze.
Nie odbieraj.
- Idziemy. - Co się dzieje?
Było fajnie.
Zgubiłam się. Gdzie jesteśmy?
Jestem bezużyteczna.
Cześć.
Co tu robicie? Wynocha.
Szukamy Los Angeles.
To w tamtą stronę.
Zawróćcie.
Jasne. Dziękuję.
Na razie.
No dobrze.
Drzewa.
Tu telefon Bobbi, mówi Gene. Kto dzwoni?